We spreken begin oktober. Sheffield Wednesday heeft zojuist met 1-2 de lastige uitwedstrijd gewonnen bij Bristol City. Een knappe teamprestatie van de ploeg van trainer Jos Luhukay zo vlak voor de interlandbreak, en een welverdiende zesde plek op de ranglijst is het gevolg. Na het goede slot van het vorige seizoen en het sterke begin kan bijna niemand meer in S6* om de 55-jarige Venlonaar met die rare snor heen. Everybody loves Jos!
Dat voetbal een extreem opportunistische wereld is ondervindt Luhukay op dit moment aan den lijve. De ‘Owls’ winnen van de volgende negen wedstrijden nog maar een wedstrijd, thuis op een druilerige dinsdagavond tegen Bolton Wanderers met 1-0, een wedstrijd waarin de term ‘lelijk winnen’ een nieuwe dimensie krijgt.

DOOR MAURITS TEN KATE – CLUBWATCHER SHEFFIELD WEDNESDAY
De overwinning tegen Bolton krijgt geen goed vervolg. Uit bij Blackburn verliest het relatief kansloos met 4-2 en een week later speelt het thuis met mazzel gelijk tegen Rotherham United, streekgenoot en promovendus. De crisis is compleet en ‘toxic’ is het juiste woord om de huidige sfeer rondom Hillsborough te omschrijven. Geregeld klinkt het ‘’JOS OUT’’ vanaf de Kop End achter de goal.

Hoe kan het dat Wednesday twee seizoenen geleden nog de play-offs haalde en het seizoen daarvoor zelfs op Wembley stond? Is Luhukay zelf schuldig aan het verval van Wednesday of spelen er andere dingen waarop hij geen invloed heeft. Dat de lijst met redenen voor de vrije val groot is, is wel duidelijk namelijk.

Blessures
Een waslijst dekt de lading van de enorme hoeveelheid blessures niet. Je hebt Fernando Forestieri, Marco Matias, Keiren Westwood, Sam Hutchinson, Gary Hooper, Sam Winnall, Joost van Aken, Steven Fletcher, Almen Abdi, Kieran Lee. De lijst is eindeloos. Stuk voor stuk allemaal (belangrijke) A-spelers die al maanden, en in sommige gevallen al meer dan een jaar uit de roulatie zijn geweest. Fletcher en Matias spelen nu weer regelmatig, de rest ligt nog in de lappenmand. Door de vele blessures moet Luhukay regelmatig schuiven in de basiself, hetgeen tot veel verontwaardiging lijdt onder de fans.

Ook de lengte van sommige blessures mogen er wezen. Zo zijn Gary Hooper en landgenoot Joost van Aken al sinds Boxing Day vorig jaar uitgeschakeld. Sterkhouder Kieran Lee staat zelfs al sinds oktober 2017 aan de kant. ‘’Je mag blessures nooit als een excuus gebruiken’’ is een veel voorkomend cliché in de voetbalwereld. Wednesday en Luhukay verschuilen zich er ook niet achter, maar dat het een reden is voor de terugval is evident.

Afbeeldingsresultaat voor van aken sheffield
Joost van Aken

Financiële houtgreep
De Championship is een competitie waarin Financial Fair Play een grote, zo niet cruciale rol speelt in het bereiken van promotie. In het seizoen 2016/2017 voerde de EFL (English Football League) de P&S rules in (Profitability and Sustainability). Dit houdt in dat clubs over een periode van 3 jaar een maximum verlies mogen hebben van 39 miljoen pond. Dit is aan de ene kant goed, want zo wordt het niet een strijd tussen de rijkste eigenaren, maar een strijd wie er het best inkoopt.

Door deze regels is het aan het begin van het seizoen heel moeilijk te voorspellen wie het dat seizoen goed en slecht gaan doen. Wolverhampton is een goed voorbeeld. De club uit de Midlands eindigde in het seizoen 2016/2017 als 15e. Het seizoen daarna wordt het, mede door een leger behendige Portugezen van succesvol zaakwaarnemer Jorge Mendes, glansrijk kampioen. De Wolves hebben alles op rood ingezet, en wonnen.

Wednesday zit aan de andere kant van de keerzijde. In mei 2016 verloor het in de finale van de play-offs op Wembley van Hull, het jaar erop ging Wednesday in de halve finale na strafschoppen ongelukkig onderuit tegen Huddersfield. In die twee jaar zijn er door de club gigantische investeringen gedaan. Zo werd in 2017 spits Jordan Rhodes voor 10,5 miljoen pond gehaald, alsmede Adam Reach voor 6 miljoen, Almen Abdi voor 3,6 miljoen en nog ongeveer 1,5 miljoen voor Morgan Fox en Sam Winnall.

Ook de salarissen liegen er niet om. Zo staan er meerdere spelers met langdurige contracten voor ongeveer 40 duizend pond per week op de loonlijst. Wednesday heeft in de voorgaande jaren zoveel uitgegeven dat het geld nu op is. Het ging all-in en verloor. Het gevolg is dat Jos Luhukay dit jaar veel met jeugdspelers en huurlingen moet werken. Wednesday stond namelijk onder een zogenaamd ‘transferembargo,’ wat betekent dat de club geen aankopen kan doen. Dit in combinatie met de vele blessures zorgt ervoor dat Wednesday in wedstrijden meestal aan de verkeerde kant van de score staat. Om de kosten te dekken zijn de ticketprijzen de pan uitgestegen. Voor een kaartje op de Kop betaal je al snel 35 pond, en 43 voor de grote wedstrijden. Alles om maar te voldoen aan de nieuwe financiële regels.

De Owls zitten in zwaar weer. Jos Luhukay heeft in januari van dit jaar de oneervolle taak op zich genomen om de club door deze storm heen te loodsen. Maar hoe lang krijgt hij nog de kans om het te doen? De kritiek op zijn positie is zo goed als onhoudbaar en de fans zien de besnorde Venlonaar liever vandaag dan morgen vertrekken. Luhukay lijkt er rustig onder te blijven, en gelijk heeft ie. Zijn afkoopsom bedraagt volgens bronnen enkele miljoenen, miljoenen die de club niet heeft, en dus uit de zak van de eigenaar zullen moeten komen.

Het verhaal van Wednesday kenmerkt het gekkenhuis dat de Championship heet. Aan realisme doet men niet. Promotie zal koste wat kost gerealiseerd moeten worden, lukt dat niet dan is het seizoen mislukt. Het vertrouwen in de trainer en in de eigenaar is broos. Het mooie aan Wednesday is dat de fans altijd zullen blijven komen. Twee weken geleden zaten er 3800 man in het uitvak bij Blackburn. Het kenmerkt de loyaliteit van de fans naar de club toe. Maar voorlopig is het in dat opzicht eenrichtingsverkeer, en dat zal de komende tijd helaas ook zo blijven.

*Dit is de manier waarmee Engelsen hun district aangeven. Het district S6 is het gebied waar het stadion van Wednesday (Hillsborough) staat.

LAAT EEN REACTIE ACHTER