Degradatiespook blijft voorlopig in Ipswich; Zorgen worden wekelijks groter

Degradatiespook blijft voorlopig in Ipswich; Zorgen worden wekelijks groter

Ipswich
Van alle Championship club watchers ben ik de enige die zonder enig risico voor de eigenaar een contract voor onbepaalde tijd had kunnen bedingen. Het is eigenlijk bizar dat Ipswich Town al 17 seizoenen kleurloos door een divisie wandelt waarvan jaarlijks 25% vervangen wordt. Een incidenteel play-off wedstrijdje en wat puberaal geflirt met de degradatie plaatsen daargelaten, op het einde van de rit stond Town een minimale standaarddeviatie verwijderd van plek twaalf. 

DOOR ITFC NEDERLAND – CLUBWATCHER IPSWICH TOWN
Mijn glansrijke Championship club watchers carrière hangt echter aan zijde draadje. Ipswich Town dendert in sneltreinvaart richting de vermaarde League One. Paul Lambert bloedt achter de oren van het krabben. De onverstaanbare Schot harkte met pijn en moeite twee punten bij elkaar in zijn eerste vijf wedstrijden. Hij overlaadt zijn spelers met complimenten om het zelfvertrouwen te herstellen maar het sorteert weinig effect. Afgelopen zaterdag ging het weer mis.

Vrijdagavond rond middernacht stapte we met drie Nederlandse Town fans de auto in voor de volgende straf expeditie. Nottingham Forest away. Bepaald geen sinecure. Zo’n nachtje doorhalen kost ons inmiddels geen moeite meer. Het power-napje ter hoogte van Leicester was dan ook puur om niet ál te vroeg in Nottingham te arriveren, zo maakten we onszelf wijs. Na wat check-in en opfris perikelen zet de tram ons rond 9 uur pal voor een Wetherspoons op de oude markt. Don’t mind if we do.

Ik kan een glimlach niet onderdrukken als we in dit rovershol op zoek moeten naar zo’n beetje de laatste vrije stoelen. Elke tafel is fraai versierd met glimmende pint. Ik kan er uren naar kijken. Van die stellen van 70+ die op dit tijdstip keihard bieren met namen als ‘Village Idiot’, ‘Audrey Hopburn’ of ‘Yellow Snow IPA’ aan het weg tikken zijn. Na een Large Full English en de eerste pint van de dag is het tijd om een ons een weg naar de rendez-vous kroeg te pub-crawlen.

De eerste stop is geen succes. The Cross Keys staat online hoog aangeschreven maar is akelig leeg. Na een snelle pint en kort gesprek met wat Nottingham fans en hun bevriende collega’s van FC Koln is het tijd om naar de oudste Inn van Engeland te gaan. Ye Olde Trip To Jeruzalem is een kroeg die uit het gesteente van het Nottingham Castle is geslagen. Een feest voor alle zintuigen. De tijd vliegt er want onze mid day afspraak bij een kroeg in de buurt van het stadion is al een half uur verstreken.

Afbeeldingsresultaat voor ye olde trip to jerusalem
Ye Olde Trip To Jeruzalem

Uiteraard verdwalen we onderweg naar The Embankment en het binnenkomen in dit ‘Home Fans Only’ etablissement vergt onderhandelingstechnieken waar de scriptschrijvers ‘The Negotiator’ een puntje aan kunnen zuigen. Na enkele pints met o.a. Nederlandse groundhopper & Spurs fan Gary kunnen we ons lot niet langer ontlopen. Vanuit de brug over de river Trent die de rivalen Notts County & Forest scheidt ligt de City Ground er verdomde sexy bij.

Ruim 1600 Tractor Boys hebben zich in de hoek van het stadion verzameld. Slechts acht minuten heeft Town nodig om zichzelf in de voet te schieten. De ooit zo betrouwbare Bartoz Bialkowski bedient zich momenteel vrijwel wekelijks van Victor Kros achtig gestoethaspel. Forest test nog de kwaliteit van lat en paal voordat ze in minuut 38 het genadeschot lossen.

Foto; twitter.com/ipswichtownNL

Het besef dat degradatie vrijwel onafwendbaar is kwam afgelopen woensdag bij de meeste Town supporters. Bristol City dat vier keer op rij verloren had zegevierde met 2-3 op Portman Road. Als we kijken naar het minste aantal punten ooit na 20 wedstrijden in de Championship bezet Town een derde plaats. Enkel Rotherham maakte het ooit twee keer bonter. Alle ploegen die na 20 wedstrijden in dit weinig illustere rijtje staan degradeerden aan het einde van de rit.

Afbeeldingsresultaat voor bialkowski nottingham
Bartoz Bialkowski

Het interview met middenvelder Cole Skuse na de wedstrijd doet vermoeden dat de spelers het degradatie besef nog niet hebben. Skusey deed het voorkomen alsof de wedstrijden beide kanten op had gekund terwijl dubbele cijfers een mogelijkheid waren geweest als Forest zich de moeite had getroost om uit de eerste versnelling te komen. De Town fans weigeren zonder slag of stoot ten onder te gaan. De gehele tweede helft klonk het op de bekende Allez, Allez, Allez klanken;

Every Saturday we follow, and we cheer the boys in blue.
Champions of England, back in 62.
Sir Bobby conquered Europe, and we the FA Cup.
We support The Ipswich, if we’re down of if we’re up.

De geschiedenis is prachtig in Ipswich. De toekomst donker en hoogst onzeker. Het programma tot het opengaan van de transferwindow geeft weinig reden tot optimisme. Een leger Premier League huurlingen zal ons het vege lijf moeten redden. Met nog 26 finales op de klok is een ontsnapping nog altijd mogelijk. In de hoogtij dagen van club figureerden de Ipswich Town selectie in de film Escape to Victory met Sylvester Stallone als hoofdrolspeler. Tijd voor de huidige selectie on de Rocky modus aan te zetten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER