Door Erik-Jan Aafjes
Het ideale weekend Nottingham is als Notts County en Nottingham Forest beiden thuis spelen. Dat was het weekend van 25 augustus 2017 het geval. Op vrijdagavond speelde Notts op Meadow lane om 19:45 tegen Accrington Stanley. Twee ploegen die al sinds 1888 aan de league deelnemen, twee ‘founder members’ dus. En zaterdagmiddag Nottingham Forest thuis tegen Leeds United om 15.00uur. Met de KLM vlogen we om 8:15uur vanaf Schiphol naar Birmingham. Dat betekende een vroege wekker en de trein van 5:52uur. Voordeel was lekker vroeg in Engeland arriveren. Vanaf Birmingham leek het goedkoper om een taxi te nemen. De onderhandelingen met de taxichauffeur verliepen wat stroef en nadat hij mij voor ‘moron’ had uitgemaakt, besloten we met de trein te gaan. Een retourtje bleek qua prijs mee te vallen.

Onderweg kwamen we onder andere langs Villa Park, Burton en Derby dus visioenen van andere Championship krakers. In Nottingham eerst de kaarten opgehaald voor Notts en Nottingham Forest want het geeft een fijn gevoel deze in bezit te hebben. Wat liggen beide stadions mooi langs de mooie rivier ‘The Trent’ en dicht bij elkaar.

De avondwedstrijd was erg spannend met vier goals en twee rode kaarten (allemaal eerlijk verdeeld). Mooie voetbalsfeer en ca. 7.000 toeschouwers. Opvallend was dat Jon Stead het eerste doelpunt maakte. Hem zag ik spelen voor Sunderland, Ipswich Town, Bristol City, Bradford City en nu Notts County. Een echte cult held. Accrington Stanley maakte in de 95e minuut gelijk (er werd 9 minuten blessuretijd bijgeteld en ze maakten ook nog bijna de 2-3). De ca. 100 meegereisde gingen uit hun dak. Mijn achterbuurman: ‘Unbelievable we fucked this up. We were cruising.’

De volgende dag, na een goed Engels ontbijt, eerst wat cultuur gesnoven bij Nottingham Castle. De verhalen van de Sheriff of Nottingham, Lady Marian en Robin Hood moesten worden ontdekt. Na goede tips van mede clubwatchers gingen we daarna naar de (volgens eigen zeggen) oudste Engelse pub, ingemetseld in de rotsen van Nottingham Castle; ‘The old trip to Jerusalem’, met heerlijke pints op de tap. De eerste Leeds supporters kwamen voorbij gelopen. Wij gingen vervolgens naar ‘The navigator of the Trent’ waar de sfeer er goed in zat met live muziek en iedereen buiten stond met dit mooie weer.

Het zich op de City ground vanaf de brug over the Trent was oogverblindend mooi. In het stadion zaten wij boven de ca. 2.000 Leeds supporters (meer kaarten kregen ze niet). Ze waren zeer vocaal aanwezig met ‘Marching on together’, ‘Leeds are falling apart again’ en ‘Leeds are we’. De supporters van Nottingham zongen ‘Oh mist rolling in from the trent’ (op de muziek van Mull of kintyre). Kortom een fantastische voetbalsfeer. Het voetbal van Forest was minder fantastisch. Er lukte niets deze wedstrijd. Jay Roy Grot, die was overgenomen van NEC, kwam in de 70e minuut in het veld voor Leeds. Hij had een verdienstelijk debuut , maar hij moest duidelijk wennen aan het moordende tempo in de Championship. Leeds wist de weinige kansen wel te benutten en won verdiend met 0-2. Bij de tweede treffer buitelden de Leeds supporters over elkaar heen van vreugde. Eén supporter die het veld opsprong werd afgevoerd door de stewards en politie. Na afloop liep iedereen weer gebroederlijk over de brug over the Trent bijna zonder dat er een wanklank viel. We gingen ondertussen het nachtleven van Nottingham verkennen en kwamen bij de Loyds terecht waar aardig wat te zien viel.

De volgende dag ging voor ons redelijk vroeg de wekker voor de eerste trein naar Birmingham. Een bus bracht ons richting West Bromwich. Daar hebben we West Bromwich Albion-Stoke City bekeken en die wedstrijd begon al om half twee. Ook hier twee ‘founder members’ van de league. Mooie oogst in één weekend. Hoogtepunt was toen Peter Crouch de gelijkmaker scoorde en feest vierde voor het uitvak. Behalve het prachtige voetbalstadion the Hawthorns is er niets te beleven in West Bromwich en na het bekijken van Liverpool-Arsenal in een pub gingen wij terug naar Birmingham. Daar bleef het nog lang onrustig in verband met Bank Holiday (iedereen was maandag vrij). In ons hotel bleek een complete politiemacht gelegerd, die de boel in toom moest zien te houden. Veel vermaak dus. Een ‘dame’ die al rennend met haar slippers een andere dame te lijf gaat zie je niet elke dag. Wij zaten ondertussen pole position dit circus te bekijken. Na een rustig dagje in het centrum van Birmingham op maandag vlogen wij om 19:50uur weer terug naar Schiphol. Met een beetje doorzettingsvermogen hadden we ’s middags Solihull Moors-Tranmere Rovers kunnen bekijken maar je kan niet alles hebben. De herinnering aan een prachtig weekend wat naar meer smaakt blijft.

Heb je ook een Championship wedstrijd bezocht en wil je je bevindingen met ons delen? Stuur dan je (foto)verslag naar info@championship.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER