Door Marcel Pelleboer– Clubwatcher Preston North EndDe plannen waren er al een tijdje om een wedstrijd van Preston North End te bezoeken. Het was alleen nog een kwestie van de plannen concreet maken. Met het speelschema van Preston naast die van PEC Zwolle kwamen Peter en ik tot de conclusie dat de thuismatch tegen Barnsley het meest geschikt was.

Op vrijdag avond met het vliegtuig naar Manchester Airport waar we werden opgepikt door mijn Engelse vriend Gordie. Onderweg in de auto leerden we dat Wigan een absolute shithole is en dat Preston de enige club uit de buurt was die nog niet in de Premier League gespeeld heeft. Ook de eigenaar Hemmings kreeg er onderweg goed van langs. Na een redelijk slechte nachtrust in het hotel konden we ons de volgende dag op gaan maken voor matchday!

Om 10.30 uur werden we opgepikt om eerst eens te gaan genieten van een echt Engels ontbijt in een aftandse bouwkeet. Terwijl Gordie zijn bord al bijna leeg heeft, worstel ik nog met de vettige worstjes, de bonen in tomatensaus en een stuk bloedworst genaamd black custard. Nee dit ontbijt is niet aan mij besteed. Het legde wel een prima bodem trouwens. Het bleek later ook de enige maaltijd van die dag. Voor de prematch beers bewegen we ons richting de Princess Alice. Een kroeg met meer tv’s aan de wand dan er barkrukken aan de bar staan. De eerste biertjes smaken prima en we raken al snel aan de praat met een Engelsman die fan is van Chelsea, nog mooie verhalen heeft over Kenneth Monkou, niet uitgepraat raakt over Holland 1974 en tevens een zwak blijkt te hebben voor FC Den Bosch.

Op tv staat inmiddels City tegen Liverpool op en 1 man is druk aan het strepen op een papiertje. Hij blijkt bij de bookies gewed te hebben op meer dan 12 corners, 4 of meer goals en 50+ strafpunten. Elke corner en kaart wordt met gejuich ontvangen en bij de rode kaart van Sane staat de man op de banken. We leren ondertussen meer vrienden van Gordie kennen en de taal van voetbal blijkt eens te meer geen grenzen te kennen.

Tegen 14.30 uur wordt het tijd om ons richting Deepdale te begeven. Onderweg breekt de hemel nog open waardoor we even moeten schuilen onder een boom om niet zeiknat het stadion in te komen. Bij het stadion blijkt dat er drie kaarten voor de lange zijde geregeld zijn, daar waar wij graag op Town End achter de goal wilden. Onder het motto can’ t bend the rules lad begeven we ons toch maar naar de lange zijde. Het stadion blijkt halfvol te zitten, een affiche tegen Barnsley spreekt kennelijk niet zo aan, mede ook door de prijzen van een kaartje. Barnsley heeft een heel acceptabel aantal uitfans mee. North End start prima en we zien Sean Maguire zijn eerste goal scoren. Het blijkt dat de vader van Sean voor ons zit. We komen in gesprek en een selfie zit er uiteraard ook in. Tussendoor scoorde Barnsley de 1-1.

Om toch richting Town End te kunnen komen waag ik vlak voor rust een poging bij de steward om te zien of we de oversteek kunnen maken. Een Hollandse Preston fan is kennelijk iets unieks dus we mogen meteen naar de andere tribune. In de rust moet iedereen snel een biertje in de omloop scoren aangezien er geen bier mee de tribune op mag. De dames van de verkoop lijken een ATV dagje opgenomen te hebben, veel snelheid zit er niet in.

De tweede helft wordt het voetbal er niet beter op. De beste kans is voor Barnsley, de bal wordt nog van de lijn gehaald. In de slotfase dringt de thuisclub aan en zijn er nog kansen op de winst. Huntington kopt tegen Mavididi aan en Maguire ziet zijn schot nog gered worden door de doelman. De wedstrijd eindigt in een teleurstellende 1-1.

We sluiten de matchday nog af met opnieuw een bezoek aan de Princess Alice en daarna nog een andere kroeg. Dit smaakte absoluut naar meer. Een awayday meemaken of een beladen derby, dat moet het volgende doel worden.

Heb je ook een Championship wedstrijd bezocht en wil je je bevindingen met ons delen? Stuur dan je (foto)verslag naar info@championship.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER